Βαλέριος Gafencu «Ὁ ἅγιος τῶν φυλακῶν» Δ΄

Τ αμα τν μαρτύρων ενε σπόρος τς κκλησίας (Ι΄)

πανεκπαίδευσι στ Targu Ocna

Τ 1950 Βαλέριος εχε συμπληρώσει τν νατο χρόνο φυλακίσεώς του. Εχε δη προσβληθ π φυματίωσι κα τώρα εχε ν ντιμετωπίσ κα τος ευματισμούς. συνδυασμς τν δύο ατν σθενειν του εχε κλονίσει ντελς τν γεία του. «ταν πολ δύνατος κα δν μποροσε οτε στ πόδια του ν σταθ», ναφέρει Aurelian Gutas, νας π τος συγκρατουμένους του. «μως τ βλέμμα του ταν ερηνικ κα εγενικό, γεμτο π τν γάπη στ Θε κα στ συνάνθρωπο».

Στ Targu Ocna Βαλέριος ταν σ να δωμάτιο μαζ μ τρες κόμα κρατουμένους πο ταν σοβαρ ρρωστοι. Δύο ντρες ταν πάντοτε παρόντες στ δωμάτιό τους γι ν τος φροντίζουν, ν τος ταΐζουν, ν τος πλένουν κα ν νακουφίζουν τος πόνους τους. γεία το Βαλερίου δειξε κάποια σημάδια βελτιώσεως, μις κα τ φαγητ λλ κα τ φάρμακα στ Targu Ocna ταν πι προσεγμένα. Βέβαια Βαλέριος ταν καθηλωμένος κόμη στ κρεβάτι του, λλ πειδ ο δυνάμεις του ταν ρκετές, ρχισε ν κηρύττ τ λόγο το Θεο πό κε. Ο κανονισμο ατς τς φυλακς ταν πι λαστικο κα τσι πολλο συγκρατούμενοί του βρισκαν τν εκαιρία ν ρχωνται στ προσκεφάλι του γι ν λάβουν ναν φέλιμο λόγο.

συγκρατούμενός του Gutas θυμται τ ξς. «Στς μεγάλες χειμωνιάτικες νύχτες Βαλέριος μς φώναζε ν πμε κοντά του γι ν νταλλάξουμε πόψεις πάνω σ πνευματικ ζητήματα. Μι τέτοια νύχτα μ ρώτησε κάτι πο δν θ σβήσ ποτέ π τ μνήμη μου· “Ποιός νομίζεις ενε θεμελιώδης σκοπς τς ζως;”. Προσπάθησα πολ σκληρ ν δώσω μι σωστ πάντησι, λλ νομίζω πέτυχα ν φτάσω στν οσία το ζητήματος. πάντησι το Βαλερίου ταν· “Πιστεύω τι κύριος σκοπς τς ζως μας ενε συνεχς προετοιμασία γι τ Δευτέρα Παρουσία. κείνη τν μέρα ντρες, γυνακες κα θνη λόκληρα θ παρουσιαστον νώπιον το μεγάλου Κριτο καταθέτοντας τ καλ ργα λλ κα τς μαρτίες τους, περιμένοντας τν πόφασι το Κυρίου γι τ πο θ πνε”. σως ν εχα ξανακούσει παρόμοια λόγια, λλ τρόπος πο τ λεγε κα τόνος τς φωνς του βαλαν τ λόγια ατ κατ εθεαν στν καρδιά μου κα λλαξαν τν σωτερικό μου κόσμο γι πάντα.

Βαλέριος λεγε συνεχς τν εχ το ησο. Δν εχα ξανασυναντήσει τέτοιο Χριστιανό. Τ νδιαφέρον του γι τ σωτηρία δν ταν μόνο προσωπικό. Δν νδιαφερόταν μόνο γι τ σωτηρία τς Ρουμανίας, λλ κα γι λο τν ρθόδοξο κόσμο. Δν ναφερόταν οτε στ παρελθν οτε στν ρα το θανάτου μας· κενος δη ζοσε στν αωνιότητα».

Δν πέρασε πολς καιρς κα ρχισε κα στ Targu Ocna «πανεκπαίδευσι». κβιασμοί, πειλές, σωματικς πιέσεις, πομόνωσι κα τέλος κτηνώδεις βιαιότητες ταν τ μέσα πο χρησιμοποίησαν προκειμένου ν πείσουν τος κρατουμένους ν λλάξουν τ πολιτικό τους φρόνημα. σοι συμφωνοσαν εχαν τν δεια ν λαμβάνουν γράμματα, φάρμακα, κόμη κα τν λευθερία τους.

νας πολιτικς φύλακας προσέγγισε τν Βαλέριο, λλ τελευταος σ λες τς πειλς κα στς προτάσεις του παντοσε, τι λπίδα του ενε Θες κι τι πιστεύει κράδαντα πς ζωή του ενε π τν προστασία Του. φύλακας ξωργίστηκε λέγοντάς του, τι σοι ταν ντίθετοι μ τ κόμμα θ πέθαιναν στ φυλακή.

ρθαν ρκετο κρατούμενοι π τς φυλακς το Πιτέστι (Pitesti) μεταξ ατν δ ταν κα στενς φίλος το Βαλέριου Ion Ianolide. ρχικ ταν ρρωστος, λλ λίγο καιρ ργότερα νέκτησε τς δυνάμεις του κ τσι μπόρεσε ν φροντίσ τ Βαλέριο.

Τελικ πιχείρησι «πανεκπαίδευσι» πέτυχε παταγωδς. Κανείς π τος κρατουμένους δν δέχτηκε ν πάρ τ φάρμακα πο το στελναν ο συγγενες του μ ντάλλαγμα τν ρνησι τς πίστεώς του. τσι πολλο διατήρησαν τν καθαρότητα τς ψυχς τους χάνοντας τν πίγεια ζωή τους. Μ ατ τν τρόπο λόγος το Θεο πιβεβαιώθηκε μέσ το παραδείγματός τους· «ς γρ ν θέλ τν ψυχν ατο σσαι, πολέσει ατήν· ς δ ν πολέσ τν ψυχν ατο νεκεν μο, ερήσει ατήν. Τί γρ φελεται νθρωπος ἐὰν τν κόσμον λον κερδήσ, τν δ ψυχν ατο ζημιωθ; τί δώσει νθρωπος ντάλλαγμα τς ψυχς ατο;» (Ματθ. ιστ΄ 25-26).

Τ Targu Ocna εχε γίνει να πνευματικ σανατόριο. να σύστημα πο ρχικ εχε σχεδιαστ ν μετατρέπ τος νθρώπους σ δαίμονες, χρησιμοποιήθηκε π τ Θε στε ν γίνουν γιοι. πρχε μι γία Γραφ στ φυλακή, πο κυκλοφοροσε κρυφ κα ποτέ δν νακαλύφθηκε π τος φρουρούς.

Τ 1951 κατάστασι τς γείας το Βαλερίου ρχισε ν χειροτερεύ. ταν δη γι να χρόνο καθηλωμένος στ κρεβάτι κα ατ εχε σν ποτέλεσμα τ σμα του ν γεμίσ μεγάλες μαρες πληγς ο ποες κάλυπταν να μεγάλο μέρος τς πλάτης κα τν ποδιν του. πούλωσι ατν τν πληγν ταν δύνατη.

νας συγκρατούμενός του, Aurelian Gutas, θυμται τι Βαλέριος ποτέ δν παραπονέθηκε γι τος φρικτος πόνους πο εχε. «Μποροσε κανες ν διακρίν δάκρυα στ μάτια του ταν ο γιατρο τς φυλακς το περιποιονταν τς πληγές. πειδ δν πρχαν τ παιτούμενα φάρμακα, ο λωρίδες τν σεντονιν πο χρησιμοποιοσαν γι πιδέσμους κολλοσαν στς πληγς κα σ κάθε λλαγ προκαλοσαν φοβερ πόνο. μως Βαλέριος δν βγαζε τν παραμικρ κραυγ πόνου. μόνη νδειξι τι πονοσε ταν τ κάθιδρο μέτωπό του».

Τ καλοκαίρι το 1951 Βαλέριος παθαίνει ξεα σκωληκοειδίτιδα. Ο συνθκες τν φυλακν δν πέτρεπαν μι τέτοια γχείρησι. Μι γυναίκα γιατρς πρε δεια κα τν μετέφερε στ νοσοκομεο τς πόλεως, που κα γινε πέμβασι. Κατ τ διάρκεια τς πεμβάσεως μως νοσοκόμα πο στεκόταν δίπλα του παρατήρησε τι δρωνε περβολικά. Στ τέλος τς γχειρήσεως Βαλέριος μ σθενικ φων επε στ γιατρό· «Μ γχειρήσατε ν μουν ξυπνητός!». κπληκτος γιατρς το επε ν σηκώσ τ πόδι του κα Βαλέριος πάκουσε. Τότε γιατρς κατάλαβε τι εχαν κάνει τν πέμβασι χωρς μεγάλη ποσότητα ναισθησίας. «Πς ντεξες τόσο μεγάλο πόνο;» τν ρώτησε. καρτερία του πηρέασε βαθει τόσο τος γιατρος σο κα τ νοσηλευτικ προσωπικ το νοσοκομείου.

Τ 1951 κα Βαλέριος κα ερέας Wurmbrand ενε ρρωστοι μ φυματίωσι κα βρίσκονται στς φυλακς στν Targu Ocna. Παρ λο πο ταν δύνατο ν βρ κανες φάρμακο στ φυλακή, νας φυλακισμένος κα φίλος το Βαλερίου κατάφερε ν προμηθευτ π τν οκογένειά του τ φάρμακο κα σταθεροποίησε τν κατάστασι τς γείας του. τσι τ δίνει κα στ Βαλέριο, ποος μ τ σειρά του τ προσφέρει κρυφ στν ερέα Wurmbrand. Τ ποτέλεσμα ταν ν πιζήσ ερέας κα Βαλέριος ν πεθάν. Πρν πεθάν Βαλέριος, ερέας το ξομολογεται˙ «Θέλω ν εσέλθω στ βασιλεία το Θεο π τν δια πύλη πο πέρασες κ σύ!».

κοίμησί του

  χειμώνας το 1951-1952 βρκε τ Βαλέριο σ πολ σχημη κατάστασι. ρχισε ν χ ρρυθμίες κα κρατώντας κλειστ τ μάτια του προσευχόταν.

Τ Φεβρουάριο το 1952 Βαλέριος προαισθάνθηκε τ τέλος του. Στ γιορτ τς παπαντς το Κυρίου ζήτησε π τος στενος συγκρατουμένους του να κερ κα να σπρο σεντόνι, τ ποα επε τι τ θελε πρν τς 18 Φεβρουαρίου, γιατ εχε πάρει τν πληροφορία π τ Θε τι τότε θ ναχωροσε γι τν ορανό. Τ πρω τς 18ης Φεβρουαρίου εχαρίστησε π τ βάθη τς καρδις του λους τος γιατρούς. Ζήτησε κατόπιν π τν Ittub ν φέρ κοντά του λους τος φίλους του γι ν τος ποχαιρετίσ. ν μέσ θερμν προσευχν ψυχή του πέταξε γι τ οράνια σκηνώματα γύρω στς δύο τ μεσημέρι. Βαλέριος ταν μόλις 30 τν ταν κοιμήθηκε.

Τ δημοσιευμένα πομνημονεύματα νθρώπων πο πέφεραν μαζ μ τ Βαλέριο στς κομμουνιστικς φυλακς ποκαλύπτουν τν λόλευκη ψυχή του. πέφερε συνειδητ πολλ βασανιστήρια γι τν γάπη το Χριστο. Συνδύαζε τν παιδικ καθαρότητα μ τν νδρεία, ναν συνδυασμ σπάνιο στς μέρες μας, μις κα διπλοπροσωπία ενε κάτι τ καθημερινό. παιδικότητα το Βαλερίου μς πενθυμίζει, τι θ πρέπ ν γίνουμε σν τ παιδι γι ν μπομε στ Βασιλεία τν Ορανν.

Βαλέριος βίωσε τ χάρι το Θεο μέσα στς φυλακς σ μεγάλο βαθμ κα νομάστηκε «γιος τν φυλακν». ξ ατίας πολλν θαυμάτων πο πιτέλεσε λλ κα τς ελάβειας το Ρουμανικο λαο Βαλέριος γιοποιήθηκε π τ Ρουμάνικη κκλησία κα μνήμη του τιμται στς 18 Φεβρουαρίου.

(τέλος)

[πηγή· περιοδικ «The Orthodox Word», τ. 224-225, σσ. 108-155 – μετάφρασι· . μον γίου Αγουστίνου Φλωρίνης]
 
 
 
Comments