- «ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ»(cd 43ο - 45ο)

γέρων ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΣ – Ἀθήνα 
 
43α΄. ΦΥΛΑΧΘΗΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ

Ὁ ἱεροκῆρυξ Ἀθηνῶν ἀρχιμ. Αὐγουστῖνος Καντιώτης στὶς 19 Νοεμβρίου 1961 κηρύττει στὴν Κατερίνη, τὴν πρωτεύουσα τοῦ νομοῦ
Πιερίας. Πῶς
βρέθηκε ἐκεῖ; Ἦλθε γιὰ νὰ ὑπερασπισθῇ στὸ δικαστήριο Χριστιανὲς γυναῖκες ποὺ βρέθηκαν κατηγορούμενες γιατὶ ἀντέδρασαν ἐναντίον μιᾶς κοινωνικῆς πληγῆς, τῆς φθοροποιοῦ λειτουργίας στὴν ὡραία αὐτὴ πόλι ἀθλίων οἴκων ἀνοχῆς. Γιὰ τὸν ἀγῶνα αὐτὸν ἔγραψε ὁ ἴδιος στὴν «Σπίθα» τὸ ἄρθρο «Κατερίνη» (τὸν Δεκ. 1961), ἐνῷ ὁ θεολόγος Λάζαρος Τσακιρίδης ἐξέδωσε τὸ βιβλίο «Τὸ πέρασμα ἑνὸς ἀγγέλου» (Κατερίνη 1995). Ἦταν Κυριακὴ Θ΄ τοῦ Λουκᾶ, καὶ μὲ τὴν ἄδεια τοῦ τότε μητροπολίτου Κίτρους Βαρνάβα ὁ π. Αὐγουστῖνος ὁμιλεῖ τὸ πρωὶ ἐποικοδομητικὰ ἐπὶ τοῦ εὐαγγελίου στὸ ναὸ Ἁγ. Τριάδος, προαναγγέλλοντας ὅτι τὸ ἀπόγευμα θὰ μιλήσῃ ἐλεγκτικὰ στὸν μητροπολιτικὸ ναὸ Ἀναλήψεως Κατερίνης. διάρκεια ὁμιλίας 21΄.25΄΄ 
 
43β΄. ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ;
Τὴν Κυριακὴ 3 Δεκεμβρίου 1961 ὁ π. Αὐγουστῖνος θὰ κηρύξῃ στὴν Ἀθήνα στὸν πολὺ μεγάλο ναὸ τοῦ Ἁγ. Παντελεήμονος ὁδ. Ἀχαρνῶν, ὅπως μαρτυρεῖ καὶ ἡ ἀντήχησι. Στὸ ναὸ αὐτό, στὸν ὁποῖο ἔρχεται γιὰ πρώτη φορά, τὴν προηγουμένη ἡμέρα εἶχε γίνει ἡ κηδεία τοῦ θρυλικοῦ «Παπποῦ», τοῦ στρατηγοῦ Νικολάου Παπαδοπούλου διοικητοῦ τῆς II Μεραρχίας. Τὸν διακατέχει συγκίνησι. Δίνει μαρτυρία γι᾽ αὐτόν, ἀλλὰ καὶ διαμαρτύρεται, διότι δὲν τιμήθηκε ὅπως ἔπρεπε. Ἦταν ἀγράμματος ἀλλὰ Ἕλληνας 100%. Ὅταν μετὰ τὴ μάχη τῆς Φλωρίνης ἦρθε ἐκεῖ ὁ ἀρχιστράτηγος Παπάγος καὶ τὸν ἐγκωμίαζαν, αὐτὸς πῆγε καὶ γονάτισε μπροστὰ στὴν Θεοτόκο καὶ εἶπε· «Παναγιά μου· τὰ ἐγκώμια, ποὺ μοῦ λένε, δικά σου εἶνε. Σὺ εἶσαι ἡ νικήτρια, ἡ Στρατηγός μας». διάρκεια ὁμιλίας 21΄31΄΄ 
 
44α΄. ΠΕΡΙ ΦΘΟΝΟΥ
Δεκέμβριος τοῦ 1961. Στὶς 10 τοῦ μηνός, Κυριακὴ 10η (Ι΄) τοῦ Λουκᾶ, στὴν ἐκκλησία διαβάστηκε ἡ περικοπὴ τῆς συγκυπτούσης, καὶ ὁ ἱεροκήρυκας τῆς ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ἀρχιμ. Αὐγουστῖνος Καντιώτης κηρύττει στὸ ναὸ τῶν Ἁγ. Πάντων Καλλιθέας. Ἀρχίζει μὲ τιμητικὴ ἀναφορὰ στὸν προϊστάμενο τοῦ ναοῦ –ἀείμνηστο τώρα– ἀρχιμ. Βασίλειο Γιαννακάκη. Κάπου ἀκούγεται νὰ παιανίζῃ ἔξω μπάντα γιὰ τὴν προσέλευσι ἐπισήμων ἴσως γιὰ κάποια ἐπέτειο, ἀλλὰ ὁ κήρυκας συνεχίζει ἀνενόχλητος. Σὲ ἕνα σημεῖο ὁ λόγος του ἀναφέρεται, ἀπὸ τότε κιόλας, σὲ θεολόγους ποὺ κηρύττουν «καινούργια δαιμόνια». Ὅταν θ᾽ ἀφηγηθῇ ἕνα χαρακτηριστικὸ ἀνέκδοτο, τὸ ἐκκλησίασμα πάει νὰ γελάσῃ, ἀλλ᾽ αὐτὸς τοὺς συγκρατεῖ λέγοντας ὅτι θά ᾽πρεπε νὰ κλαῖμε. Καθὼς ὁ ῥυθμὸς τοῦ λόγου εἶνε ταχύς, μέσα σ᾽ ἕνα τέταρτο συνωστίζονται πολλὰ νοήματα. διάρκεια ὁμιλίας 15΄.56΄΄ 
 
44β΄. ΛΙΓΟΙ ΘΑ ΣΩΘΟΥΝ
Πλησίαζαν τὰ Χριστούγεννα τοῦ 1961. Δύο Κυριακὲς πρὶν τὴ μεγάλη ἑορτή, στὴν ἐκκλησία διαβάζεται ἡ εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς 11ης (ΙΑ΄) Κυριακῆς τοῦ Λουκᾶ· εἶνε ἡ γνωστὴ παραβολὴ τοῦ μεγάλου δείπνου μὲ τοὺς ἀφιλότιμους προσκεκλημένους καὶ τὶς ἁμαρτωλὲς προφάσεις τους. Ἡ παραβολὴ καταλήγει μὲ τὴν αὐστηρὴ προειδοποίησι τοῦ Κυρίου «Πολλοί εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί». Ἦταν 17 Δεκεμβρίου καὶ ὁ π. Αὐγουστῖνος ἀνεβαίνει στὸν ἄμβωνα τοῦ μεγάλου ναοῦ τῆς Ἁγ. Τριάδος Κεραμεικοῦ, ἐπὶ τῆς ὁδοῦ Πειραιῶς κοντὰ στὴν κεντρικὴ λαχαναγορά. Κηρύττει ζωηρὰ ἐπάνω στὸ χωρίο αὐτό. Θὰ τελειώσῃ μνημονεύοντας καὶ τὸν προφήτη Δανιήλ, ὁ ὁποῖος ἑώρταζε τὴν ἡμέρα ἐκείνη. διάρκεια ὁμιλίας 15΄.30΄΄ 
 
45α΄. ΙΗΣΟΥΣ = ΣΩΤΗΡ
Μὲ τὸν ψηφιακὸ τοῦτο δίσκο ὁλοκληρώνονται τὰ κηρύγματα τοῦ ἔτους 1961, ποὺ ἔκανε ὡς ἱεροκῆρυξ τῆς ἀρχιεπισκοπῆς Ἀθηνῶν ὁ τότε ἀρχιμ. π. Αὐγουστῖνος Καντιώτης. Φθάσαμε πλέον στὰ Χριστούγεννα.

Πραμονὴ τῆς μεγάλης ἑορτῆς (24 Δεκεμβίου) καὶ Κυριακὴ πρὸ τῆς Χριστοῦ Γεννήσεως. Κηρύττει στὸν Ἐσταυρωμένο, κεντρικὸ ναὸ τοῦ Αἰγάλεω. Ἡ περιοχὴ σήμερα ἀνήκει στὴν ἱ. μητρόπολι Νικαίας. Συνορεύει καὶ μὲ τὸ Μπουρνάζι, τὸ ταλαιπωρημένο ἀπὸ πρόσφατη πλημμύρα τοῦ Κηφισοῦ ποὺ ῥέει ἐκεῖ κοντά. Ὁ ὁμιλητὴς συσχετίζει τὸ θέμα του καὶ μὲ ἕνα ἀτύχημα ἐργάτου στὴ Γλυφάδα. Καλεῖ ὅλους στὸν Σωτῆρα Χριστό, βασιλιᾶδες, δεξιοὺς καὶ ἀριστερούς. Ἀναφέρεται στὴν ἁγία Εὐγενία καὶ τὸν ἅγιο Ἰγνάτιο. Στηλιτεύει τὴ βλασφημία. διάρκεια ὁμιλίας 21΄.02΄΄ 
 
45β΄. ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Ἀνήμερα τῆς μεγάλης δεσποτικῆς ἑορτῆς, τὴ Δευτέρα 25 Δεκεμβρίου 1961, ὁ π. Αὐγουστῖνος μιλάει στὸν –μοναδικὸ ἴσως– ναὸ ποὺ τιμᾶται ἐπ᾽ ὀνόματι τῆς Γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ πανηγυρίζει. Βρίσκεται στὴν συνοικία Ψυρρῆ τῆς παλαιᾶς Ἀθήνας, κοντὰ στὸ ἵδρυμα Ἰωάννης ὁ Βαπτιστὴς, στὴν ὁδὸ Χριστοκοπίδου. Ἐκεῖ ἦταν τὸ κέντρο τῆς πρώτης κηρυκτικῆς καὶ φιλανθρωπικῆς του δραστηριότητος ὅταν διωρίστηκε στὴν πρωτεύουσα, ἐκεῖ ἵδρυσε φοιτητικὸ οἰκοτροφεῖο καὶ αἴθουσα ὁμιλιῶν. Ἐκεῖ ἔμενε σὲ ἕνα ταπεινὸ ὑπόγειο, ἀπὸ ἐκεῖ ξεκινοῦσε γιὰ τὶς διάφορες ἐνορίες ὅπου κήρυττε τὶς Κυριακές, ἐκεῖ δίδασκε τὶς ψυχὲς ποὺ ἔτρεχαν κοντά του, ἐκεῖ συναντοῦσε ἀσήμους καὶ ἐπισήμους ποὺ ζητοῦσαν νὰ τὸν δοῦν. διάρκεια ὁμιλίας 25΄.03΄΄ 
 
Βιβλιοπωλεῖο «Ἔλαφος», Β. Γεωργίου 10, 531 00 ΦΛΩΡΙΝΑ, τηλ. 23850-28868, πρωὶ 10 - 2 μ.μ.

 
Comments